|
کتاب خواندن خوب است . خیلی خوب است . همه می گویند
خوب است .
این جملات در مغزش پشت سر هم تکرار می شد
بلاخره پا به
کتابخانه نهاد . تا دانا شود دانشمند شود و به همه ثابت کند او هم به جرگه
خوانندگان کتاب پیوسته است .
کتابی برداشت
آن را باز کرد
شگفت زده
شد
زیرا برگ های کتاب سیاه بود
به کتاب گفت :
تو چرا سیاهی؟
کتاب
گفت:
نویسنده من خیلی دانا بوده است .
اندیشه اش سرشار از واژه های
زیبا...
نوشت و نوشت و نوشت
تا من به اینگونه ، سیاه سیاه شدم
اکنون
تو باید حدس بزنی نویسنده من چه افکاری را نوشته است.
جوان هراسان
شد
سرش گیج شد از آن همه سیاهی
و در حالی که کتاب را پرتاب می کرد
گفت :
هرگز هرگز نمی خواهم نمی خواهم
و از کتابخانه گریخت ...
زیبا
تبریزی
منبع : http://da3tanekotah.persianblog.ir
|
